معنویت، فقهدرمانی شده بود
این سخنرانی استاد ملکیان را، که خود دست توانایی در علوم اسلامی، از فقه و اصول گرفته تا قرانپژوهی و کلام و فلسفه، دارد حتما بخوانید. خصوصا دوستان حوزویِ خراسانی فقاهتپیشهی ما، حتما بخوانند که مایهی بصیرت است:
از جناب بهمن دهستانی طلبهی اصولگرا، (که رسم دوستی و ادب را نیز برای اصولگراییاش هزینه میکند)، تا جناب صادقیان محترم، (که زبان پر کنایهاش مرا به یاد آن حدیث میاندازد که ملعون است کسی که از ترس زباناش احتراماش کنند)، تا مازاریان عزیز و مهدی قاسمی اهل طنز تا امیر مهدی خودم و جناب علی الهی با آن خندهی قشنگاش و جناب شیخ محمد رضا ملایی و خلاصه دیگران. به قول مشهدیها «اِسِمبُرد کِردُم که حتما بِخِنِن، شُغُل ذِمّهیِن اگر نِخِنِن»
عجالتا این گل-جملهاش را هم داشته باشید که دنیا مطلب است تا وقتی که همهاش را بخوانید: «هر كه بخواهد تفاوت انسانها را انكار كند، كارش به استبداد كشیده میشود».
و این هم آدرس: http://manaviat.blogfa.com/post-124.aspx
از جناب بهمن دهستانی طلبهی اصولگرا، (که رسم دوستی و ادب را نیز برای اصولگراییاش هزینه میکند)، تا جناب صادقیان محترم، (که زبان پر کنایهاش مرا به یاد آن حدیث میاندازد که ملعون است کسی که از ترس زباناش احتراماش کنند)، تا مازاریان عزیز و مهدی قاسمی اهل طنز تا امیر مهدی خودم و جناب علی الهی با آن خندهی قشنگاش و جناب شیخ محمد رضا ملایی و خلاصه دیگران. به قول مشهدیها «اِسِمبُرد کِردُم که حتما بِخِنِن، شُغُل ذِمّهیِن اگر نِخِنِن»
عجالتا این گل-جملهاش را هم داشته باشید که دنیا مطلب است تا وقتی که همهاش را بخوانید: «هر كه بخواهد تفاوت انسانها را انكار كند، كارش به استبداد كشیده میشود».
و این هم آدرس: http://manaviat.blogfa.com/post-124.aspx
نظرها
یاسر عزیز برای آنکه مشغ الذمه نشوم خواهم خواند.
یاسر: آقا نه فقط برای آنکه مشغول الذمه نشوی بلکه قطع نظر از این، بسیار قابل اعتنا است. ممنون. خواندی نظرت را به من بگو.
Posted by: امیر مهدی | February 8, 2007 12:10 AM
بسم الله الرحمان الرحیم. سیدیاسر میردامادی. سلام علیکم.
سیدیاسر و داریوش غیر آشوری، ابتدائاً به کلاس مقدماتی ی اخلاق بروند. بیایند با هم برویم.
عجب. «اهتمام بیشتری به پاسخگویی به کامنتها ». شاید منظورت از «اهتمام بیشتری به پاسخگویی به کامنتها » این است که اصولاً خود را ملزم ندانی به وبلاگ افراد (چه ملایی و چه نورالهی و چه من و چه مازاریان و چه افراد دیگر) بروی و جواب آنها را آن جا بدهی، و جواب آنها را (جواب در برابر سؤال، و جواب در برابر اظهار لطف، یا در برابر چیزهای دیگر) به شکل «پاراف کردن» کامنت آنان بدهی. شاید چون این کار را می کنی می پنداری «اهتمام بیشتری به پاسخ گویی به کامنت ها» داری. این اهتمام را من در صاحاب ملکوت هم مشاهده کرده ام البته.
کنترلرگذارها، طبعاً هزار و یک دلیل برای موجه بودن کار خود می آورند. مثل متولیان عمل کریه فیلترینگ.
اعتبار پدافند داریوش غیر آشوری از کنترلر کریه ارض عریض ملکوت، شاید در حد اعتبار فنّی ی استدلالهای آن بزرگوار درباره ی «ولایت» باشد.
من اخیراً دو کامنت در وبلاگ جمیله کدیور گذاشتم. کامنت بسیار عادی. بعد از چاپ کردن کامنتم، متوجه شدم کنترلر دارد. به این عبارات انسان دوستانه (مشابه عبارات «تساهلی ـ تسامحی»ی داریوش غیر آشوری): «دوست گرامی. برای دوری از اسپم و ... نظر شما بعد از تأیید صاحب وبلاگ منتشر می شود.» گویا هنوز که هنوز است، کامنت مرا منتشر نکرده. بنده به خودم شک کردم که «نکند من اسپم هستم».
من که خودم را و وبلاگم را تحفه ای نمی دانم، حال اگر داریوش غیر آشوری وبلاگ خودش را و وبلاگ شما را الگوی ادب و این جور چیزها می داند، بحثی دیگر است.
داریوش غیر آشوری نقص در روان شناسی و شجاعت دارد. مشکل فنی بهانه است.
بی ادب محروم ماند از لطف رب. آری. جواب دادن افراد به شکل پاراف کردن، و تبدیل کردن کامنت وبلاگ خود به «جلسه ی پرسش و پاسخ»، بی ادبی است. ای سیدیاسر. یافتن تعدادی خواننده ی وبلاگ، و نگه داشتن آنان برای خود، هنر است. پراندن آنها از طریق این که مثلاً بیست کامنت او را حتا با یک کامنت جواب ندهی، هنر نیست. هنر نیست ای جوانمرد. از تمجیدهای داریوش غیر آشوری غره نشو.
اتمام حجت؟ قربان حجت بالغه ی داریوش غیر آشوری.
از وبلاگستانی ها دوری از کنترلر را یاد بگیرید. ای سیدیاسر. خوف داشته باش از روزی که کُلّ حلقه ی ملکوت، به یک میل و اشاره و اراده ی حکومتیان، روز به روز، ابتدا کنترل و سپس منتشر شود. اگر چنین شود، و حکومتیان با استدلالهای صد من یک غاز به تو (عضوی از ارض عریض ملکوت) جواب بدهند، یاد من می افتی. در چنان روزی آیا مرا «تندخو» و «توفنده» یادت می آید، یا «مبارز» و «غیر سازشکار» و «شفاف» و «شجاع» و «صادق»؟ می گوئی «این حاج آقای سیدمحمدی حقیقتی در انتقادهایش بود»؟
دیدم بهمن دهستانی از مکلاها چه گونه سخن گفته بود. رفتم انتقاد کردم. البته جوابی نداد.
با احترام.
یاسر: والا چی بگم. فقط میتوانم بگویم که بحث شما اول این بود که چرا کامنت کنترل میشود اما حالا میگویی که چرا کامنت مرا در وبلاگ خودت جواب میدهی و این یک بحث دیگر است. در این باب هم معتدقم که وقتی کسی در وبلاگ من کامنت میگذارد باید در همان وبلاگ جواب داد حالا اینکه لازم است در وبلاگ خودش کامنت بگذاری که جوابات را دادهام یا تو هم متقابلا معرفت به خرج بدهی و در مورد مطالب او کامنت بگذاری بحثی دیگر است. آخر برادر من آدم که نگشتهام که اینقدر با عصبانیت به من و جناب دارویشس میپری؟ آهسته ران جناب سید محمدی!
Posted by: seyyed mohammadi, tehraan | February 9, 2007 9:24 PM
سلام
آقا این نشانی مطلب دکتر نراقی را که ذکر کردید اگر ممکن است بطور دقیق بنویسسد . بنده نتوانستم آنرا پیدا کنم.
یاسر: چطر نتوانستید در سایت ایشان بخش مقالات فارسی مقالهای با همین نام. متاسفانه خود مطلب آدرس ندارد که من بدهم فقط میشود آدرس خود سایت را داد.
Posted by: سید مهدی طاهری | February 10, 2007 12:33 PM